Opleiden en oefenen kent in Amsterdam een traditie van meer dan 325 jaar. Het was Jan van der Heiden zelf, de eerste echte commandant van de stedelijke brandweerorganisatie, die in 1682 het jaarlijks oefenen met de 60 wijkbrandspuiten introduceerde. Dat jaarlijkse oefenen was nodig, omdat de door hem en zijn broer Nicolaas uitgevonden slangbrandspuiten veel onderhoud vergden en het gebruik van brandslangen kennis vereiste. Tactieken en technieken, die zij beschreven in hun brandspuitenboeken van 1690 en 1735 werden elk jaar per wijkploeg beoefend. Dat gebeurde op een centraal punt in Amsterdam, bij de beurs op de Dam, ongeveer ter hoogte van waar nu de Bijenkorf staat.
Behalve de klimhuizen en theorielokaaltjes in de hoofdwachten, dienden af en toe slooppanden als oefenmogelijkheid. Vanaf 1927 kon de brandweer gedurende een aantal jaren beschikken over een oud passagierschip in de Coenhaven om daar scheepsbrandbestrijding te beoefenen. Van 1930 tot 1973 diende een oud schoolgebouw aan de Lepelstraat als instructiegebouw. Dat stond één blok van de hoofdwacht aan de Nieuwe Achtergracht verwijderd. Daar waren een aantal leslokalen, een laboratorium en een grote gymnastiekzaal ingericht. In 1973 moest het instructiegebouw plaats maken voor de metrowerkzaamheden aan de Weesperstraat. Het theorie-gedeelte en de gymnastiekzaal werden ondergebracht in de gloednieuwe kazerne aan de IJtunnel en de laboratoria werden verplaatst naar het kantoorgebouw aan de Eerste Ringdijkstraat (De Eenhoorn).
In de loop van de jaren zijn diverse plekken de revue gepasseerd. Tussen 1968 en 1979 kon men gebruik maken van een verlaten terreintje op het eiland Zeeburg. Daar kon naar hartelust worden gestookt en vooral geoefend in de bestrijding van branden met brandbare vloeistoffen. Uiteraard moest er rekening gehouden worden met de windrichting, maar omdat Zeeburg op het meest oostelijke puntje van het toenmalige Amsterdam lag, ging met de wind uit het zuidwesten vandaan de rook vrijwel altijd in de richting van het nog niet bewoonde IJsselmeer.
Een andere locatie waar praktisch geoefend kon worden stond aan de Korte Ouderkerkerdijk. Daar stond de Zuidergasfabriek, die in 1967 gesloten werd na de introductie van aardgas in Amsterdam. Eén van de kolenvergassingsgebouwen stond leeg en was bestand tegen hoge temparaturen. De brandweer, maar ook de Organisatie Bescherming Bevolking en tal van bedrijfsbrandweren maakten dankbaar gebruik van het gebouw. In 1969 werd de Amsterdamse brandweer een permanente gebruiker. Binnen een paar jaar werden de faciliteiten steeds meer uitgebreid en kon zelfs een naastgelegen instructiegebouw in dienst gesteld worden.
